Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/4028 K.2013/28743

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-)Dere kenarında kendiliğinden yetişen, kamu yararına veya hizmetine tahsis edilen eşya niteliği bulunmayan söğüt ağacını, odun olarak kullanmak amacıyla kesip götürmeye kalkışan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 141/1. maddesinde tanımlanan suç tipine uyduğu gözetilmeden, aynı Kanun’un 142/1-a. maddesi ile uygulama yapılması,

2-)Mahkemece, sanığın ağacı kestikten sonra balta ile parçalayacağı sırada kolluk görevlileri tarafından yakalandığının kabul edildiği, iddianamede de teşebbüs hükmünün uygulanmasının talep edildiğinin anlaşılması karşısında, sanığa ek savunma hakkı da verilmeden ve herhangi bir gerekçe gösterilmeden 5237 sayılı TCK’nın 35. maddesinin uygulanmaması,

3-)5237 sayılı TCK’nın 53/4. maddesine göre kısa süreli hapis cezaları ertelenen kişiler hakkında aynı maddenin 1.fıkrasının uygulanamayacağı, somut olayda sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasının TCK’nın 49/2. maddesi gereğince kısa süreli olmadığı, bu nedenle 53. maddenin 3. fıkrasına göre, mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı Kanun maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından;

vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin uygulanamayacağı, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışında kalan ve TCK’nın 53/1.maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın; aynı Yasanın 53/1-c.maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

4-) Emanet dairesinin 2010/531 sayılı sırasında kayıtlı olan ve kasıtlı bir suçun işlenmesinde kullanılan eşyaların müsaderesine karar verilirken uygulanan kanun maddesi olarak 5237 sayılı TCK’nın 54/1. maddesinin gösterilmesi gerekirken, aynı Kanun’un 54/4.maddesinin yazılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

5-)Sanığın, suç nedeniyle oluşan kamu zararını gidermeye hazır olduğunu bildirmesi nedeniyle, hırsızlık suçundan doğan bir zarar bulunup bulunmadığı araştırılarak, varsa zarar miktarı tespit edilip uygun süre verilerek, zararı gidermesi olanağı sağlandıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma sonucunda zararın giderilmediği gerekçesine dayanılarak sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

6-)Duruşmalarda kendisini bir vekille temsil ettiren katılan lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,