Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/8280 K.2014/1663

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Sanığın suç tarihinde müştekinin evinden cep telefonu, ziynet eşyaları ve bir miktar parayı çaldığının iddia edildiği olayda, ilgili GSM şirketi yazısına göre telefonun Zafer ..adındaki kişinin hattında kullanıldığının belirlendiği, Zafer ..ın tanık sıfatıyla alınan beyanında tespit edilen hattı kendisinin, yaşı küçük yeğeni olan S.. Ö..'a aldığını belirttiği, S.. Ö..'ın beyanında telefonu kendisinin kullandığını, bir gün mahalleden tanıdığı sanık E..

Ç..'in kız arkadaşıyla konuşacağını söyleyerek telefon hattını istediğini, telefon kartını sanığa verdiğini, sanığın bir daha hattı iade etmediğini belirttiği olayda, sanık E.. Ç..'in aşamalardaki tüm beyanlarında suçlamayı kabul etmediğini hattı kendisinin kullanmadığını belirtmesi karşısında, beraat eden sanık S.. Ö..'ın suç atması dışında sanığın mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de,

a-Kanunun öngördüğü sınırlar arasında ceza tayini hakimin takdir ve değerlendirme yetkisinde ise de; bu yetkinin kullanılmasında adalet ve nesafet kurallarına bağlı kalınması bu konudaki gerekçenin, suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, failin kastının ağırlığı, falin güttüğü amaç ve saiki gibi hususların dosya içeriğine uygun olması gerektiği, somut olayda, müştekinin evinden çalınan cep telefonunun beraat eden sanık Serhat tarafından kullanılan hatta kullanıldığının tespit edildiği, Serhat'ın savunmasında telefon hattını kullanması için sanık Emrah'a verdiğini hattı sanığın kullandığını ve iade etmediğini belirtmesi

sonucunda, sanık Emrah'ın atılı suçu işlediği kabul edilerek hakkında en üst hadden ceza verilmesini gerektiren nedenlerin neler olduğu kararda gösterilmeksizin kanunda yazılı olan soyut ifadeler gösterilerek yetersiz gerekçeyle uygulama maddesindeki cezalardan hapis cezasının en üst hadden ve gün adli para cezasının da yine belirlenen hapis cezasıyla orantısız olacak şekilde 100 gün olarak belirlenmesi suretiyle 5237 sayılı TCK.nun 61. maddesine aykırı davranılması,

b-Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin ne şekilde uygulanacağı, süresi ve bu hususta karar verecek merci 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 108. maddesinde düzenlenmiş olup, aynı maddenin 5. fıkrası ile tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde koşullu salıvermeye ilişkin hükümlerin uygulanacağının belirtilmesi karşısında,

denetimli serbestlik tedbirinin süresinin infaz aşamasında 5275 Sayılı Kanun hükümleri uyarınca belirlenmesinin gerektiği gözetilerek 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin 7. fıkrası gereğince hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesiyle yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlar biçimde 5275 Sayılı Kanunun 108/4.maddesi uyarınca sanık hakkında bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,