Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/9815 K.2014/2807

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araç, işlendiği yer ve zaman, suç konusunun önem ve değeri, zararın ağırlığı, kusurun ağırlığı ve amaç ve saike göre, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırları arasında adalete ve hakkaniyete uygun temel cezanın belirlenmesi gerekirken, yasadaki soyut ibarelerin sıralanması suretiyle, sanıklar E.. N.., Y.. N.. ve D.. N.. hakkında 5237 sayılı TCK.nun 141/1.maddesi ve sanık B.. A.. hakkında aynı Kanunun 165/1.maddesi uyarınca üst sınırdan ceza tayini,

2-Sanık B.. A.. hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin 1.fıkrasının ‘a,b, c,d,e’ bentlerindeki haklardan yoksun bırakılmanın hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen, velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin ise aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,