Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/11747 K.2015/12187

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanık hakkında açılan kamu davasında, kolluk tarafından tutulan 13/02/2011 tarihli araştırma ve tespit tutanağına göre şikayete konu ocağın faaliyette olmadığı, ağzının tamamen kapatılmış olduğu, üstünde hala kar olduğu ve ocağın yakın zamana kadar çalışmadığı, ocak çevresinde kömür numunesine ve kömür çıkartmak için kullanılabilecek alet ve edavata rastlanılmadığının belirtildiği, tanıklar B.. K.. ve B..

G..'ün sanığın suça konu ocaktan taş ve toprak çıkarırken gördükleri, ancak kömür çıkarırken görmediklerine dair beyanları karşısında, sanığın eyleminin 5995 sayılı Kanun'un 6. maddesi ile 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 12. maddesinin değiştirilmeden önceki hâli ile TCK’nın 141/1, 35 maddelerine uyan basit hırsızlığa teşebbüs suçunu oluşturduğu.

5395 sayılı Kanun'un 6. maddesi ile yapılan değişiklik sonucunda, izinsiz olarak kömür ocağı açıp kömür çıkarılması eyleminin yaptırımının idari yaptırıma dönüştürüldüğü.

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 13/1. maddesine göre “Kabahate teşebbüs cezalandırılmaz” hükmü karşısında ve 3213 sayılı Maden Kanununda izinsiz kömür ocağı açılıp kömür çıkarmaya teşebbüs eyleminin cezalandırılacağına dair hükmün de bulunmaması nedeniyle, CMK’nın 223/1-a maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,