Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/14048 K.2015/17866

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

19.12.2006 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 149, 150. maddeleri uyarınca, şüpheli veya sanığın soruşturma ve kovuşturmanın her evresinde müdafi talep edebileceği gibi şüpheli veya sanık on sekiz yaşını doldurmamış ya da sağır, dilsiz veya kendini savunamayacak durumda malul olursa istemi aranmaksızın bir müdafi görevlendirilmesi gerektiği, somut olayda suça sürüklenen çocuk H..

A.. hakkında 18 yaşını tamamladığından 11/11/2011 tarihli tensip zaptı ile CMK’nın 150/2. maddesi uyarınca müdafii tayinine yer olmadığına karar verildiği ve bu nedenle suça sürüklenen çocuğa müdafi atanması konusunda yasal bir zorunluluk bulunmadığı, suça sürüklenen çocuğun 28/06/2012 tarihli sorgusu sırasında müdafi talebinin olmadığını beyan ettiği, buna rağmen 07/12/2012 tarihli duruşmaya Av. M.

A.’ın suça sürüklenen çocuk müdafi olarak katıldığı, hükmün de adı geçen avukat tarafından temyiz edildiği, gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuğa da tebliğ edilmesine rağmen suça sürüklenen çocuğun hükmü temyiz etmediği, suça sürüklenen çocuğun kendisine zorunlu müdafi olarak görevlendirilen Av. M. A.’ın atandığından haberdar edilmediğinin anlaşılması karşısında;

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 günlü 2008/9-7-56 ve 13.05.2008 günlü 2008/10-101-113 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, kendisine zorunlu müdafii atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu müdafine yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda zorunlu müdafi sanığın lehine gibi görünen bazı işlemler yapmış olsa da; örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi gerektiği ve somut olayda kendisine yapılan tebligata rağmen suça sürüklenen çocuğun hükmü temyiz etmediği anlaşılmakla;