Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/17454 K.2015/21443

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Sanıkların müştekiye ait park halindeki aracın plakalarını sökerek çalmaları biçimindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-b maddesine göre uygulama yapılması,

2) Olay tarihinde yaz saati uygulamasına göre güneşin saat 20:35’te battığı, 5237 sayılı TCK’nın 6/1-e maddesine göre gece sayılan zaman diliminin saat 21:36’da başladığı, müştekinin aracını 24.06.2010 tarihinde saat 21:00 sıralarında park ettiğini ve 25.06.2010 günü saat 09:45 sıralarında kontrol ettiğinde hırsızlık olayını fark ettiğini söylediği anlaşılmakla, suçlamayı kabul eden sanık suçu işlediği saati hatırlamadığını beyan etmesi ve suçun işlendiği zaman diliminde hem gündüz hem gece vaktinin bulunması karşısında, suçun gece vaktinde işlendiğine ilişkin deliller denetime olanak verecek şekilde karar yerinde gösterilmeden sanıklar hakkında anılan Kanun'un 143. maddesinin uygulanması,

3) Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin fıkrada gösterilen Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/1251 Esas 2005/1763 Karar sayılı ilamının sanık hakkında olduğu ve sanığın suç tarihi itibariyle tekerrüre esas başka sabıkasının bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanması,

4) Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,