Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/27480 K.2016/7451

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nın 42. maddesi uyarınca eski hale getirme isteğini inceleme yetkisi, bu taleple birlikte temyiz itirazı da yapılmış olduğundan Dairemize ait olup, bu konuda mahkemece verilen 08/07/2013 tarihli ek kararın hukuki geçerlilikten yoksun olduğu ve sanığın yokluğunda verilen 12/06/2012 tarihli hükmün sanığa 03/09/2012 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, sanığın gerekçeli kararın tebliğ edildiği tarihte askerlik görevini yaptığı, yapılan tebliğin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; sanık müdafinin öğrenme üzerine verdiği 21/06/2013 tarihli temyiz isteminin öğrenme tarihi itibariyle süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın, kontak anahtarı üzerinde bırakılarak açık alana park edilen aracı çalması biçimindeki eyleminin TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın aynı Kanun'un 142/2-d maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,