Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/30623 K.2016/17262

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: İddianamede sanık ...'in konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan da cezalandırılması talep edilmesine rağmen mahkemece bu suç yönünden hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, bu suça ilişkin olarak mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık ... hakkında tayin olunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkında Kanunun 108. maddesinin 2. bendine göre,

“tekerrür nedeniyle koşullu salıverilme süresini eklenecek miktar tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamaz” düzenlemesi de gözetilerek TCK’ nun 58/6-7 maddesinin uygulama koşullarının değerlendirilmesi için en ağır cezayı içeren hükümlülüğün karar yerinde belirtilmesi gerekirken infazda tereddüde neden olacak şekilde birden fazla hükümlülüğün gösterilmesi ve tekerrür uygulamasına esas alınan hükümlülüklerden Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin suç tarihi 01/06/2005 öncesi olan,

12/05/2003 tarih ve 2002/441 E.- 2003/88 K sayılı kararı ile verilen hükümlülüğe konu suçu işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olduğu ve hakkında 765 sayılı TCK'nın 55/3. maddesinin uygulandığı anlaşılmakla bahse konu ilamın tekerrür uygulamasına esas alınamayacağı gözetilmeyerek 5237 sayılı TCK'nın 58/5. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu bakımından, 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde "altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezası" yaptırımlarının birlikte öngörüldüğü, yasada hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanunun 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu, somut olayda hapis cezasının yasa maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, aynı gerekçeyle adli para cezası gün sayısının 5 gün yerine, 120 gün olarak belirlenmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 165/1 ve 52/1. maddelerine aykırı davranılması sonucu fazla adli para cezasına hükmedilmesi

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasının sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanması ile ilgili kısmından "Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/11/2006 gün ve 2002/441 esas 2003/88 karar numaralı" ibaresinin çıkartılması ve sanık ... hakkında TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine,