Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/31208 K.2017/3506

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Cami içerisinde bulunan kuran kursu odasına kapısı kırılarak hırsızlık amacıyla girilmesi eyleminde işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun oluştuğu hususunda tereddüt bulunmadığından ve sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken temel cezanın asgari hadden belirlenmesine karar verilmekle birlikte suçun gece vakti işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesinin uygulanması sırasında gösterilen ''...suçun işleniş biçimide dikkate alınarak...'' şeklindeki gerekçeye göre cezanın 1/3 oranında en üst hadden arttırılmasında bir isabetsizlik görülmediğinden,

tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan, ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2008 tarih, 2007/976 Esas - 2008/154 Karar sayılı ilamının kesinleşme tarihinin suçun işlendiği tarihten sonra olduğu, suç tarihinden sonra kesinleşen hükümlülüklerin tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın suç tarihi itibari ile de adli sicil kaydında tekerrüre esas nitelikte başkaca bir mahkumiyet kaydının bulunmadığı gözetilmeden, sanığın tekerrüre esas mahkumiyeti bulunduğu gerekçesiyle, 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,