Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/31226 K.2017/3282

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nın 42. maddesinin 1. fıkrasında, “Süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün temyizi aşamasında ileri sürülen eski hale getirme istemi hakkında Dairemizce ve öncelikle karar verilmesi gerektiği, yokluğunda verilen kararın sanığın bildirdiği en son adresinden farklı olarak MERNİS adresine gerekçeli kararın tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine aykırı olarak yapılan tebligat işlemi geçersiz olduğundan, haklı bir nedene dayanan eski hale getirme isteminin kabulüne karar verilerek ve sanık müdafiinin 25.07.2013 tarihindeki temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın marketten 1 kg'lık kaşar peyniri ve 2 paket sosis çalması biçimindeki eyleminde, 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulama koşullarının oluştuğunun gözetilmemesi,

2-Sanığın yakalandığında, üzerinden çıkan eşyaları müştekinin marketinden çaldığını söyleyerek, henüz olaydan haberi olmayan müştekiye tam ve eksiksiz olarak iadesini sağlayarak tüm zararı gidermesi karşısında; sanık hakkında, üzerine atılı hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,