Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/4909 K.2015/8912

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk D.. A.. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş gurubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde belirtilen 6 yıllık genel dava zamanaşımının, suçun işlendiği 05.12.2006 gününden, inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Sanıklar T.. İ.. ve E.. Y.. hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Dosya içerisinde bulunan suç tutanağına göre; sanıkların park halinde bulunan araçtan polisleri görünce kaçtıkları ancak sanık D.'in polislerce yakalandığında araçta bulunan eşyaları çevre ilçelerdeki marketlerden çaldıklarını söylediği daha sonra bu eşyaların şikayetçiye iade edildiği anlaşılmakla, sanığın şikayetçiye ait dükkanı polislere gösterip göstermediği, polislerin şikayetçiye nasıl ulaştıkları araştırıldıktan sonra sanıklar hakkında TCK'nın 168. maddesinin uyulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,