Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/6581 K.2015/10320

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık M.. K..’ın temyiz itirazlarının kendisi hakkında kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adreste tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1.fıkrasına göre tebligat, muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 sayılı Kanun'un 3.maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.

Sanığın bilinen en son adresine gerekçeli kararın tebliği işlemi yapıldığında, muhatabın adreste tanınmadığından iade edilmesi üzerine aynı adrese Tebligat Kanunu'nun 35.maddesine göre tebligat yapılması usulsüzdür. Sanığın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin tespit edilememesi halinde Tebligat Kanunu'nun 35. maddesinin 6099 sayılı Yasa ile değişik 2. fıkrası uyarınca tebligat yapılması gerektiği gözetilerek, sanığın UYAP sisteminde görülen adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine tebligat yapılmadığından yapılan tebliğin usulüne uygun olmaması nedeniyle sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık Melis’in 24.05.2010 tarihli talimatla alınan savunmasında ‘şikayetçi ile irtibat kuramadığım için zararı karşılayamadım, zararı karşılayabilirim’ şeklinde beyanda bulunmasına göre, sanığın katılanın zararını karşılaması için süre verilerek sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/2.maddesinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,