Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/9722 K.2015/10686

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Suça sürüklenen çocuk Y.. G.., atılı suçları kovuşturma evresinde inkarda bulunan diğer suça sürüklenen çocuklarla birlikte işlediğini savunması karşısında, suça sürüklenen çocuklar arasında menfaat çatışması olduğu halde aynı müdafi tarafından savunulması suretiyle CMK'nın 152. maddesine aykırı davranılması,

2) Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk Y.. G.. hakkında 5395 sayılı Kanun'un 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmadan, yazılı biçimde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3) Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olan suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan belirlenen hapis cezalarının ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken, 5237 sayılı TCK’nın 51/1. maddesinin (b). bendinde belirtildiği gibi “suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşup oluşmadığının” irdelenmesi gerekirken “...sanıkların kesinleşmiş veya devam eden çok sayıda sabıkasının bulunması nedeniyle...” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

4) Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan TCK'nın 116/2. maddesi yerine aynı Kanun'un 116/1. maddesi uyarınca uygulama yapılması,

5) İddianamede iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan TCK'nın 116/2 maddesinin uygulanmasının talep edildiği gözetilmeden suça sürüklenen çocuklara ek savunma hakkı verilmeden haklarında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmak suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,