Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/9835 K.2015/10196

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydının dosya içine alındığı, duruşmada okunduğu, suça sürüklenen çocuğun “doğrudur, bana aittir” dediğinin anlaşılması karşısında, gerekçeli karar getirtilmeksizin adli sicil kaydında yer alan bilgilerle TCK'nın 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (3) nolu bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun tarım ilacı satan mağdurun işyerine hakkında beraat kararı verilen sanıkla birlikte müşteri gibi geldiğinde, mağdurun beraat eden sanıkla ilgilenmesinden yararlanarak işyerinin içinde masa üstünde duran suça konu cep telefonunu çaldığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden TCK'nın 141/1. maddesiyle hüküm kurulması,

2- Suça sürüklenen çocuğun, olay nedeniyle evinde yakalanması üzerine annesinin, suça konu cep telefonunu simkartsız olarak kolluk görevlilerine teslim ettiği, böylece suça sürüklenen çocuk yararına kısmen iadede bulunduğunun anlaşılması karşısında, kısmi iade nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği mağdurdan sorularak, sonucuna göre TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- CMK'nın 150/2. maddesi gereğince, suça sürüklenen çocuğu savunmak üzere görevlendirilen avukata ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali olanaklardan yoksun olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırı olarak yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,