Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/9845 K.2015/11223

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçu ve hırsızlık suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

23.04.2012 tarihli tutanağa göre sanık .... ile beraat eden sanıklar.....ve ....’ın ....... plakalı araç içinde yakalandıkları, sanıklara takip esnasında araçtan atılan eşyaların kime ait olduğunun sorulduğu, beraat eden sanık ...’un....’de bir evden aldıklarını söylemesi üzerine müştekiye ulaşılarak ele geçen eşyaların teslim edildiği, beraat eden sanık Ş.’un tutanak içeriğini ve suçlamayı kabul etmediği, tutanak içeriği doğru kabul edilse dahi sanık ....’in kolluk aşamasında susma hakkını kullandığı ve kısmi iadeye katılmadığının anlaşılması karşısında, kısmi iadeden sadece kısmi iadede bulunan sanık faydalanacağından tebliğnamenin 1 no’lu bozma düşüncesine katılınmamış; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Dosya kapsamına göre, ....... plakalı araçta ele geçen ve beraat eden sanıklar .... ve....’ın kendilerine ait olmadığını söylediği ...... model cep telefonu ile ..... marka kol saatinin bir suçun işlenmesi sonucu elde edildiğine ilişkin delil bulunmadığı halde sanığa iadesi yerine yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

2- 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkûm olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan sanığın; aynı Kanun’un 53/1-c. maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,