Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/13383 K.2018/4706

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanıklar hakkında müşteki ...’e karşı mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanıklar ve sanık ... müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanıklar hakkında müştekilere karşı hırsızlık ve müşteki ...’e karşı işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin, suçun tamamlanmış olması halinde uygulanacağı, sanıkların müşteki Hasan’a karşı hırsızlık suçunun ise teşebbüs aşamasında kaldığının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında müşteki Hasan’a karşı hırsızlık suçundan hükmolunan cezadan TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılamayacağının gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.