Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/16431 K.2018/4079

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-) Konut dokunulmazlığını ihlal suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, 2-) Sanıklar hakkında temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi karşısında, suçun geceleyin işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca cezanın, üst sınır olan 1/3 oranında arttırılmasına karar verilirken yasal ve yeterli bir gerekçe gösterilmemesi,

3-) Sanık ... dosyada bulunan Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi 29/04/2014 tarihli cezai ehliyetinin tam olduğuna dair rapor ve sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde sunduğu 22/06/2010 ve 15/07/2013 tarihli Afyonkarahisar Devlet Hastanesi ve Sandıklı Devlet Hastanesini tarafından sanık hakkında verilen şizofreni tanılı rapor fotokopisi ile 04/10/2006 karar tarihli akıl hastalığı nedeniyle sanığın kısıtlılığa ilişkin vesayet kararı karşısında,

5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca sanığın suç tarihi olan 31/10/2013 tarihi itibariyle işlediği hırsızlık ve konut dokunulmazlığının suçları ile ilgili fiillerinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiilleriyle ilgili olarak davranışları yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı veya önemli derecede olmamakla birlikte fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan rapor aldırılıp sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,