KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2015/17245 E., 2018/3935 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Nisan 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
362 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın, yokluğunda verilip usulüne uygun şekilde 15.07.2015 tarihinde tebliğ edilen hükme yönelik, bulunduğu ceza infaz kurumu memuru tarafından 20.07.2015 tarihinde havale edilen dilekçesi ile yasal süresinde temyiz ettiği, kaldı ki yasal temyiz süresinin son günü adli tatile denk gelmesi nedeniyle adli tatilde bakılamayacak davalar için temyiz süresi işlemeyeceğinden ve tebliğin son günü adli tatile denk geldiği takdirde adli tatilin bitiminden itibaren temyiz süresinin üç gün uzayacağından sanığın 23.07.2015 havale tarihli temyiz talebinin de süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın hüküm tarihinde farklı yargı çevresinde bulunan Nevşehir E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun, 26.06.2009 tarihli duruşmada, duruşmadan bağışık tutulmayı talep ettiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
I) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Bozma sonrası yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,
II) Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken, hüküm fıkrasında suç adının konut dokunulmazlığını bozma olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında TCK'nın 116/2. maddesi uyarınca temel ceza olarak belirlenen 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 119/1-c maddesi gereğince bir kat artırım yapılırken 12 ay yerine 1 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2015/17245, K. 2018/3935, 4 Nisan 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama