Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/3799 K.2015/8826

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde "yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi" olduğu değerlendirilip, sanığın savunmasında borcunu taksitlendirip ödediğini beyan ettiği dikkate alınarak,

öncelikle her iki kaçak kullanım tutanağı nedeniyle oluşan borcun ödenip ödenmediğinin katılan kurumdan sorulması, ödenmediğinin bildirilmesi halinde, 06.06.2011 tarihli bilirkişi raporunda sanığın normal tüketim bedelinin 1580,31 TL olduğu belirtilmişse de, bu miktara tutanak tarihleri öncesinden kalan borçların da dahil edildiği anlaşılmakla, katılan kurumun her iki tutanak nedeniyle oluşan cezasız ve vergisiz gerçek zararı konusunda uzman bir bilirkişiye hesaplattırılarak,

sanığa "bilirkişinin hesapladığı kurum zararını gidermesi durumunda 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine" ilişkin ödenmesi gereken zarar miktarını açıkça içeren bir bildirimde bulunulduktan sonra yasal sürenin geçmesi nedeni ile sanığa makul bir süre de tanınıp bu süre beklenilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerekli olduğu gözetilmeden, ödeme ihtarı yapılmaksızın ve zararın karşılanıp karşılanmadığı belirlenmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi,