Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/6174 K.2018/1514

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanması hususunda bir karar verilmemiş ise de, anılan madde ve fıkrada belirtilen hak yoksunluklarının uygulanması hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren, 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın adli sicil kaydında Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2012 tarih, 2012/970-1117 sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan 10 ay erteli hapis cezasına ilişkin mahkumiyet kararı bulunduğu ve TCK'nın 51/1-a bendine göre tayin olunan cezanın ertelenmesine yasal engel bulunmasına rağmen sanık hakkında TCK'nın 51. maddesinde düzenlenen erteleme hükümlerinin uygulanması,

2-Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması,

3- Şikayetçinin duruşmalara gelmediği gibi katılma talebinde de bulunmadığı ve bu nedenle her hangi bir katılma kararı verilmediği halde, sanık aleyhine, müşteki lehine olarak vekalet ücretine hükmolunması,

4-Kabule göre de;