Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/9977 K.2015/12922

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesi uyarınca hükmolunan 5 yıl hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken “4 yıl 2 ay” hapis yerine “4 yıl 2 hapis“ cezasına karar verilmesi,

2-Tekerrüre esas alınan Bakırköy 23.Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/223-2014/335 sayılı ilamındaki 8 ay 7 gün hapis cezasının kesinleşme tarihinin yargılamaya konu suçun suç tarihinden sonra olduğundan tekerrüre esas alınamayacağının, ancak adli sicil kaydında yazılı olan Bakırköy 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/01/2014 gün ve 2013/599 E, 2014/2 K sayılı mahkumiyet kararının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

1-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 142/2-h maddesi uyarınca hükmolunan 5 yıl hapis cezasından aynı kanunun 62.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak bulunan sonuç cezanın 4 yıl 2 ay hapis olarak belirlenmesine,

2-Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün hükümden çıkarılmasına ancak adli sicil kaydına göre Bakırköy 26.Asliye Ceza Mahkemesinin 09.01.2014 tarih ve 2013/599-2014/2 sayılı ilamla verilen 10 ay hapis cezasının tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla belirtilen bu ilamın tekerrüre esas alınması suretiyle sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli