Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/11869 K.2019/603

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Soruşturma aşamasında sanık için müdafii olarak görevlendirilen Av. ...’in görevinin iddianamenin kabul kararı verilmesi ile birlikte sona ereceği gibi, 26/09/2011 tarihli duruşmada sanığın müdafii istemediğini belirttiği, 5560 sayılı Kanun’un 21. maddesi ile değişik CMK'nın 150. maddesinin 2. ve 3. fıkraları gereğince de sanığa zorunlu müdafii atanmasını gerektirecek bir durum bulunmadığı, soruşturma aşamasında sanığa baro tarafından atanan Av. ...’in sanık hakkındaki hükmü temyize yetkisi bulunmadığı, yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün sanığa usulüne uygun olarak 06/08/2013 tarihinde tebliğ edildiği ve sanığın hükmü temyiz etmediği anlaşıldığından, hükmü temyize yetkisi bulunmayan sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında 07.05.2011 tarihli eylemi sebebiyle mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuğun dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE,

3- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında 07.05.2011 tarihli eylemi sebebiyle hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ...’nin yokluğunda verilen ve savunmasında bildirdiği adresine 02/08/2013 tarihinde -adli tatilde- usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 12/08/2013 tarihinde temyiz ettiği ve bu temyiz isteminin -yasal temyiz süresinin son günü adli tatile denk gelmesi nedeniyle adli tatilde bakılamayacak davalar için temyiz süresi işlemeyeceğinden ve tebliğin son günü adli tatile denk geldiği takdirde adli tatilin bitiminden itibaren temyiz süresi üç gün uzayacağından- süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; katılanın, olay gecesi saat 02.00 sıralarında işyerinde bulunan ve cep telefonuna yönlendirdiği alarmın çalması üzerine hemen işyerine gittiği, işyerinin bulunduğu pasajdan içeri girip işyerinin önüne geldiğinde işyeri giriş kapısının camının kırık olduğunu fark ettiği, içeride kimsenin olmadığını düşünerek pasajdan dışarı çıktığı, tam o sırada görse tanıyabileceği iki şahsın da pasajdan çıktıkları, birinci şahsın elinde işyerinden aldığı satır, ikinci şahsın elinde ise yine işyerinden alınmış olan bir poşet sucuk bulunduğu, bu şahıslara "Dükkanımda ne arıyorsunuz.

İşyerimin camlarını neden kırdınız?" şeklinde sorular yöneltince elinde satır olan şahsın katılanın üzerine yürüyerek "Bırak beni üzerime gelme" dediği ve ardından katılanın o şahsın elinden satırı almak istediği ancak şahsın satırı sallaması sonucu korkarak geri çekildiği, daha sonra şahısların ellerindeki sucuk ve satır ile birlikte olay yerinden ayrıldıkları, olay yerindeki birinci şahsın sanık ..., ikinci şahsın ise suça sürüklenen çocuk ... olduğu anlaşılmakla;

suça sürüklenen çocuğun eyleminin sübut bulması halinde 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a-c-h maddelerinde düzenlenen yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirme görevinin, üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine duruşmaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,