Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/1517 K.2018/7459

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında bulunan tekerrüre esas ilamlardan, daha ağır cezayı içeren İstanbul 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2009 tarih ve 2008/348E. – 2009/119K. sayılı kararının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 30/11/2010 tarih ve 2009/49E. – 2009/306 K. sayılı kararının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’ nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında İstanbul 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2009 tarih ve 2008/348E. – 2009/119K. sayılı kararına konu “nitelikli hırsızlık” suçundan verilen 4 yıl hapis cezasına ilişkin kararın mükerrirliğe esas alınmasına, ancak karşı temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 Sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,