Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/3576 K.2018/9668

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, müştekinin evinin önüne park ettiği aracının çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi kapsamında kabul edilmesi gerekirken, suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 142/1-e maddesi gereğince uygulama yapılması her iki maddedeki ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etki olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 24/03/2008 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 02/02/2008 olarak hatalı yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüş,

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının ve hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de,

hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.