Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/8499 K.2018/12883

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında daha önce 31.05.2012 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın deneme süresi içerisinde yeniden kasten bir suç işlemesi nedeniyle açıklanması geri bırakılan hükmün 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi gereğince aynen açıklanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiği halde mahkemece sanık hakkında TCK’nın 142/1-a madddesi uyarınca ceza verilmesine rağmen açıklanan kararda TCK’nın 142/1-e maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi ayrıca sanığın cami bahçesindeki direkte asılı Türk bayrağını alıp gittiğine dair kuşku bulunmayan olayda,

eylemin TCK’nın 142/1-a maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK’nın 142/1-e maddesi gereğince hüküm kurulması her iki bentte öngörülen cezaların aynı olmasından dolayı sonuca etkili görülmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.