Karar metni, Yargıtay Karar Arama kaynağından olduğu gibi aktarılmıştır; metne müdahale edilmemiştir. Kişisel veriler maskelenmiştir. Bu karar için özgün analiz henüz yazılmamıştır.
Karar Metni
2. Ceza Dairesi 2016/9265 E. , 2018/5517 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Suça sürüklenen çocuğun savunması, kolluk tutanağı ve dosya içeriğine göre, müştekiye ait müstakil evin korkuluk demirini çalan suça sürüklenen çocuğun yakalandıktan sonra, korkuluk demirini çaldığı yeri söylemek suretiyle henüz yasal müracaatı bulunmayan müştekiye iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 2-Müştekinin soruşturma aşamasında alınan beyanında, suça konu yeri kat karşılığı olarak satın aldığını ve evin yerine inşaat yapacağını belirtmesi; ancak suç tarihinde bahse konu evde oturulduğu hususunda dosya içeriğinde denetime elverişli olacak biçimde tespit ve belirlemenin bulunmaması karşısında, hırsızlık eyleminin gerçekleştiği yerin suç tarihinde konut olarak kullanılıp kullanılmadığı belirlenip sonucuna göre konut dokunulmazlığının ihlali suçunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesi, 3-Müştekinin beyanına ve değer tespit tutanağına göre, suça sürüklenen çocuğun çaldığı korkuluk demirinin değerinin 100 TL olduğunun belirtilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediği tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 03/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2016/9265, K. 2018/5517, 3 Mayıs 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama