Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/2481 K.2019/4035

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazlarının 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından, suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ve suça sürüklenen çocukların tüm aşamalarda atılı suçu işlemediklerini beyan etmeleri, dosya kapsamında dinlenilen görgü tanığının duruşmada alınan ifadesinde, olay günü kolluk görevlilerinin yakaladıkları şahısların müştekiye ait iş yeri önünde şüpheli hareketler sergilerken gördüğü şahıslar olmadığını beyan etmesi, esasen olay anına ilişkin de herhangi bir bilgisinin bulunmaması karşısında; oluşa, dosya içeriğine ve aksi tespit edilemeyen savunmalara göre, sanık ve suça sürüklenen çocukların atılı suçları işlediklerine dair, her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetlerine yeter nitelikte, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle, sanık ve suça sürüklenen çocuklar hakkında atılı suçlardan beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,