Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/3532 K.2018/10897

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz ve eski hale getirme istemlerinin incelemesinde;

Sanığın 09.02.2017, 30.03.2017, 07.08.2017, 16.10.2017 ve 04.01.2018 tarihli dilekçelerinde temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılmasına, eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olmasına göre, mahkemenin 03/04/2017 tarihli, 2014/252 E. – 2015/1118 K. sayılı ek kararının yok hükmünde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, yokluğunda verilen ve 10.12.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen 23.11.2015 tarihli hükme yönelik yasal süresinde olmayan temyiz isteminin ve yerinde görülmeyen eski hale getirme talebinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk ve sanığın konut dokunulmazlığının ihlali suçunu birlikte işlediklerinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğa konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen cezanın TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.