Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/75 K.2019/6281

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 03.04.2017 tarihli ilamı ile suça sürüklenen çocuğun babası tarafından suça konu eşyalardan ağaç kesme motorunun katılana iade edilmesi karşısında TCK'nın 168/4. maddesi gereğince kısmi iadeye rıza gösterip göstermediği katılana sorularak sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulduğu,

bozma sonrası yapılan yargılamada katılanın kısmi iadeye muvafakatinin olmadığını beyan ettiği, dolayısıyla etkin pişmanlık koşulları oluşmadığı halde, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168. maddesi gereğince indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından;

daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan 5 ay 16 günlük kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğu gözetilmemiş ise de, koşulları bulunmadığı halde etkin pişmanlık nedeniyle indirim yapılmak suretiyle suça sürüklenen çocuğun gerçekte alması gereken ceza miktarından daha az bir ceza almasına yol açan mahkeme uygulamasının suça sürüklenen çocuğun lehine olması nedeniyle,

bu yanılgılı uygulamada yapılan hatadan ötürü ikinci kez atıfet sağlayacak şekilde bozma yapılmasının adalet ve hakkaniyete uygun olmayacağı anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamış; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi üzerine, kararın suça sürüklenen çocuk lehine bozulması nedeniyle CMK'nın 330/1. maddesi uyarınca dosyanın Yargıtay'a gidiş dönüş masrafının suça sürüklenen çocuğa yüklenemeyeceğinin gözetilmemesi,