Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/1289 K.2019/12843

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2 maddesi uyarınca “hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarının hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği” hususunda uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeden, “farik-i mümeyyizdir” şeklinde düzenlenen rapora dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suç tarihi olan 29.10.2013 günü güneşin batış saatinin 17.19 olması nedeniyle TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca gece vaktinin saat 18.19’da başladığı ve 30.10.2013 tarihli cd izleme izleme tutanağına göre de suçun gece sayılan saat 19.00 sıralarında işlendiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan ceza tayin olunurken TCK'nın 143. maddesinin, konut dokunulmazlığını bozma suçundan ise aynı yasanın 116/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 31.10.2013 tarihli değer tespit tutanağına göre, suça sürüklenen çocukların çaldıkları ayakkabının değerinin 20.00 TL olması karşısında, hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Suça sürüklenen çocukların konut dokunulmazlığını bozma suçunu birlikte işledikleri anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuklar hakkında konut dokunulmazlığı bozma suçundan 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

5- Cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Yasa'nın 31/2. maddesinden sonra uygulanması gerektiği gözetilmeyerek TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması,