Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/1552 K.2019/4017

Nitelikli hırsızlık suçundan sanıklar ... ve ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e. maddesi gereğince ayrı ayrı 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair ....7. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/11/2014 tarihli ve 2014/196 esas, 2014/608sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 25/01/2019 gün ve 94660652-105-42-701-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/02/2019 gün ve 2019/10550 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu. Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, sanıklar ile birlikte suç işleyen dosyanın diğer sanığı ...'ın temyiz başvurusu üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 22/02/2018 tarihli ve 2016/10257 esas, 2018/2529 karar sayılı ilâmında, “...1-Sanığın, soruşturma aşamasında alınana ifadesinde polislerin olay ile ilgili olarak sorması üzerine kapıyı sattıkları hurdacıyı gösterip kapının müştekiye iadesini sağladığını ve hurdacıdan alınan parayı da iade ettiğini söylediği,

bu beyanının kolluk tarafından tutulan tutanak ve kapıyı satın alana suç eşyasını satın almaktan sanık ...'in savunmaları ile doğrulanması karşısında sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 2-Suça konu olayda sanığın 40 TL değerli kapıyı çaldığının anlaşılması karşısında sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de;

hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK’nın 145. maddesi gereğince sanığa verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi...Bozmayı gerektirmiş...” şeklinde belirtildiği üzere,

1- Sanıkların, hırsızlığa konu demir kapıyı sattıkları hurdacıyı göstererek soruşturma aşamasında kapının müştekiye iadesini sağladıkları anlaşılmakla, haklarında 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesinin uygulanmasının gerektiği gözetilmemesinde, 2- Sanıkların çaldıkları demir kapının değerinin 40,00 Türk Lirası olması karşısında, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmemesinde, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ