Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/1952 K.2019/12887

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan verilen cezanın miktarı itibariyle kesin olduğu anlaşılmış ise de; suça sürüklenen çocuğa atılı suçun yağma suçunu oluşturduğunun anlaşılması halinde, kasten yaralama ve hırsızlık eylemlerinin bir bütün olarak değerlendirilip, yalnız yağma suçundan karar verilmesi gerekeceğinden, 5237 sayılı TCK'nın 86/2-3.e ve 35. maddeleri uyarınca kasten yaralama suçundan verilen hükmün de temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocuk ... ve temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile tanık sıfatıyla ifadesi alınan ...'ın, olay günü sokak üzerinde gördükleri müştekiden önce para istedikleri, müştekinin parasının olmadığını söylemesi üzerine, temyiz dışı...'ın müştekinin cebine elini sokarak cep telefonunu aldığı,

müştekinin telefonu geri istemesi üzerine temyiz dışı ...'ın telefonun içinden sim kartını çıkarttığı, ancak telefonu iade etmeyerek hep birlikte olay yerinden kaçmaya çalıştıkları, bu esnada müşteki yakalamak amacıyla peşlerinden gitmeye çalışırken suça sürüklenen çocuk ...'ın bir cam şişeyi müştekiye doğru fırlattığı, ancak şişenin müştekiye isabet etmediği,

sonrasında telefon ile birlikte olay yerinden ayrıldıkları olayda, eylemlerin bir bütün olarak 5237 sayılı TCK'nın 149. maddesinde düzenlenen yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirilmesinin, üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine duruşmaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,