Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/4194 K.2019/15892

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık ...’in, hakkında soruşturması/kovuşturması ayrı yapılan suça sürüklenen çocuk Can Karakuş ile birlikte olay tarihinde katılana ait iş yerine geldikleri, sanığın katılan ile sürekli olarak konuştuğu ve katılandan müşteri gibi davranarak sürekli taleplerde bulunduğu, sanığın para ve altın değişimleri esnasında iş yerindeki banko üzerindeki para ve altınları sürekli olarak dağınık tuttuğu ve karıştırdığı, katılanın bakmadığını anladığı zamanlarda sanığın para veya altınları elinde bulunan cüzdanın altına sıkıştırdığı, bu şekilde eylemlerini tekrarladığı,

bu şekilde almış olduğu altın veya parayı birlikte geldikleri çocuğun yanına gelmesiyle çocuğa verdiği, sonrasında çocukla birlikte işyerinden ayrıldıkları, sanık tarafından suça konu altın ve paraların bizzat katılanın elinden alınmadığı, bankonun üzerinden alındığı olayda sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu, aynı Kanunun 142/2-b maddesinde tanımlanan özel beceri öğesinin, elde veya üstte taşınan eşyayı almaya yönelik bir düzenleme olduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılarak sanığa fazla ceza tayini,