Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/11359 K.2021/10634

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık ...’in, katılanın işyerinden çaldığı 6000 TL değerindeki mermerleri, sanık ...’e 500 TL’ye sattığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının tayininde hataya düşülerek yazılı şekilde hırsızlık suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

İddianame ile sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan TCK'nın 165/1 maddesinin uygulanması talebi ile dava açıldığı ve bu suçun da hırsızlık suçuna dönüşemeyeceği gözetilmeden, sanığa ek savunma verilmesi ile yetinilerek yazılı şekilde TCK’nın 142/2-h maddesi uyarınca hırsızlık suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,