Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/12225 K.2020/7070

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın kapıları kilitli park halinde bulunan müştekiye ait arabayı çalmaya teşebbüs etmesi şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-e maddesi gereğince uygulama yapılması, her iki fıkradaki ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından,

sanık hakkında hüküm kurulurken TCK'nin 142/1-e maddesinden sonra teşebbüs hükümlerine ilişkin TCK'nın 35. maddesinin, cezanın ağırlaştırıcı hali olan aynı Kanun'un 143/1. maddesinden önce uygulanması suretiyle TCK'nin 61/5. maddesine aykırı davranılması, sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamış.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.