Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/14636 K.2021/16083

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında TCK'nın 142/2-h, 143. maddeleri gereğince belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında yapılan indirim sırasında 6 yıl 3 ay yerine 5 yıl 15 hapis cezası olarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ... ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,

B-Sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Yargılama aşamasında mağdurun alınan beyanında işyerinin kapısında meydana gelen zararın karşılandığını beyan ettiği göz önüne alınarak, mağdura kapıdaki zararın ne zaman karşılandığının sorulması suretiyle sonuca göre, sanıklar hakkında TCK’nın 168/1. veya 168/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında TCK'nun 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek, eksik ceza tayini,