Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/17623 K.2020/13455

Basit yaralama ve mala zarar verme suçlarından sanıklar ... ve...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2 (2 kez), 151/1 (1 kez), 62 ve 52/2. maddeleri gereğince ayrı ayrı 2.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmalarına dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/09/2019 tarihli ve 2015/673 esas, 2019/507 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 25/06/2020 gün ve 94660652-105-07-3099-2020 - sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.07.2020 gün ve 55617 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

... Cumhuriyet Başsavcılığının 18/11/2015 tarihli iddianamesi ile sanıkların silahla yaralama eylemlerinden dolayı 5237 sayılı Kanun'un 86/2-3-e maddesi gereğince cezalandırılmasının talep edildiği, ancak yapılan yargılama sonucunda sanıkların eylemlerinin basit yaralama suçunu oluşturduğu gerekçesiyle mahkumiyetlerine karar verildiği gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre; sanıkların üzerilerine atılı basit yaralama suçunun şikâyete tâbi suçlardan olduğu ve “Uzlaştırma” hükümlerine tâbi bulunduğu; mala zarar verme suçunun ise 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 168/1. maddesi gereğince etkin pişmanlık hükümlerine tâbi olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinin 3. fıkrasında “Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olsa bile,

etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda, uzlaştırma yoluna gidilemez” şeklinde düzenlenen hükmün “...etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar...” kısmının suç tarihinden sonra 02/12/2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile madde metninden çıkarılarak, etkin pişmanlık hükümlerine tâbi suçların da uzlaştırma kapsamına alındığı,

sanıkların üzerine atılı mala zarar verme suçunun da uzlaşma hükümleri kapsamına alınması değerlendirildiğinde, her iki suç yönünden “Uzlaştırma” hükümlerinin öncelikle uygulanması suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan silahla kasten yaralama suçu ile mala zarar verme suçundan sanıklar ... ve ... hakkında açılan davanın yapılan yargılama sonucunda sanıklar hakkında basit yaralama suçundan mahkumiyet kararları verilmesi ve 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanıkların eylemine uyan TCK’nın 151/1. maddesinde düzenlenen suçun da hüküm tarihinden önce uzlaşma kapsamına alınması karşısında.

5237 sayılı TCK’nın 86/2 ve 151/1. maddesinde düzenlenen kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarının 5271 sayılı CMK’nın 253/3. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla; aynı Kanun’un 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (...) 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 12.09.2019 tarihli ve 2015/673 E., 2019/507 K. sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA,