Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/17838 K.2021/1618

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 22.11.2016 gün ve 2016/950 Esas, 2016/436 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, TCK'nın 142/2-h, 143. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle yargılanan sanığa, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca zorunlu müdafii atanmasına gerek olmadığına karar verildiği de gözetilerek, tebliğnamede bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin dosyada yargılanarak hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulan suça sürüklenen çocuk ...’ın yalan ifade vererek atılı suçu birlikte işlediklerini beyan ettiğine, atılı suçu işlemediğinin kamera kayıtlarında belli olduğuna, bina içine kesinlikle girmediğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;