Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/19941 K.2020/14558

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Aracın kapısının nasıl açıldığının net olmaması, ancak düz kontak ile çalıştırılıp çalınmış olması karşısında sanığın eyleminin, TCK’nun 142/2-h maddesine uyduğu gözetilmeksizin, sanık hakkında aynı Yasa'nın 142/2-d maddesi uyarınca hüküm kurulması sonuç cezayı etkilemediğinden ve suçun gece vakti işlendiğinin sabit olmasına rağmen sanık hakkında TCK’nun 143. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında TK’nun 58. maddesi uygulanırken, sanığın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas alınabilecek mahkumiyetleri içinde en ağırı olan ... Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2003/70 Esas ve 2004/127 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeksizin, suç tarihinden sonra kesinleşen ve tekerrüre esas teşkil etmeyen ... Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2009/1700 Esas ve 2012/1089 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, TCK’nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımdan ‘.... Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2009/1700 Esas ve 2012/1089 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınması’ şeklindeki ibarenin çıkarılması ile ‘... Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2003/70 Esas ve 2004/127 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınması’ ibaresinin eklenmesi ancak aleyhe