Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/21124 K.2021/7394

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Müştekinin kendi imkanları ile suça sürüklenen çocuğu ve suç ortağını yakaladığı, polise haber vermesi üzerine suça sürüklenen çocuğun çalınan eşyaları sakladığı çalılıkların yerini tarif etmesi sonucu suça konu hilti ve matkabın bulunarak müştekiye teslim edildiği; ancak 200 metre kablonun bulunamadığı anlaşılmakla; soruşturma aşamasında çalınan eşyaların bir kısmının iade edilmiş olması nedeniyle kısmi iadeye rıza gösterip göstermediğinin müştekiden açıkça sorularak sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması,

sosyal inceleme raporu alınmaması durumunda gerekçesinin kararda gösterilmesi zorunlu olduğu halde, gerekçe gösterilmeksizin suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,