Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/21904 K.2021/9836

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun yokluğunda, müdafiinin yüzüne karşı verilen 22/12/2015 tarihli kararın, suça sürüklenen çocuğa Baro tarafından atanan zorunlu müdafii tarafından temyiz edilmediği, suça sürüklenen çocuğun 12/04/2015 tarihinde yakalandığı yer mahkemesinde asıl yargılandığı yer mahkemesindeki müdafii olmaksızın, görevlendirilen başka bir zorunlu müdafii huzurunda beyanda bulunduğu ve asıl mahkemede kendisine atanan müdafiinden haberdar olmadığı, bu nedenle karara karşı temyiz süresinin, kısa kararın suça sürüklenen çocuğun müdafiine tefhiminden itibaren başlamayacağı anlaşılmakla.

22/12/2015 tarihinde müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmün, suça sürüklenen çocuğa 10/02/2016 tarihinde tebliğ edildiği ancak 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine uygun olarak “okunup anlatılmak suretiyle” tebliğ edilmesi gerekirken buna aykırı olarak okumak ve almak sureti ile yapılan tebliğin usulsüz olması karşısında; suça sürüklenen çocuğun 16/02/2016 tarihli temyiz talebinin öğrenme ile süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, müştekinin soruşturma aşamasında alınan beyanında sokak üzerine trafiğe kapalı boş alana park ettiğini beyan ettiği motosiklet ile seyir halindeyken yakalandığı ve motosiklete düz kontak yaparak boş bir arsadan aldığını savunduğu olayda; müştekinin motosikleti park ederken kilitleyip kilitlemediğine ilişkin dosya kapsamında herhangi bir veri bulunmadığı halde, bu husus araştırılmaksızın ve sonucuna göre motosiklet müşteki tarafından harici bir kilit- zincir vs. ile sabit bir yere kilitlenmiş ise sanık hakkında 5237 sayılı TCK’ nun 142/2-h bendinin

uygulanması gerekeceği ancak motosiklet yalnız direksiyon kilidi ile kilitli olarak sokak üzerine park edilmiş ise sanığın TCK’nın 142/1-e bendi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekeceği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,