Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/23152 K.2021/7381

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın atılı suçları ve dosyada mevcut güvenlik kamera kayıtlarını kabul etmediğine dair savunmada bulunduğu, ancak dosyada mevcut bilirkişi raporunda sanığın eşgal resimleri ile güvenlik kamera görüntüleri karşılaştırıldığında, eşgaldeki şahıs ile görüntülerdeki şahsın genel yüz şekli, saç, alın, kaş ve kulak yapıları ile olası karakteristik yapılarının yüksek benzerlik gösterdiği bulunmakla birlikte kamera görüntülerindeki şahsın kuvvetle muhtemel sanık olduğunun tespitinin yapıldığı,

ancak bahsi geçen raporun resen seçilen bir bilirkişiye düzenlettirildiği anlaşılmakla sanığın elverişli önden, profilden ve boydan çekilmiş fotoğrafları ile birlikte bu konuda uzman Polis Kriminal Laboratuvarı ya da Adli Tıp Kurumuna gönderilerek görüntü iyileştirme tekniklerinin kullanılması sanığın eylemi gerçekleştirip gerçekleştirmediğine ilişkin delillerin temyiz denetimine imkan tanıyacak şekilde ortaya konulması ve TCK 142/2-f ' deki tanınmamak için tedbir alma halinin mevcut olup olmadığı da açıklığa kavuşturulup delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken,

eksik kovuşturma ile üzerine atılı hırsızlık, ve konut dokunulmazlığının ihlali suçları yönünden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1-Kamera görüntüleri içeriğinde 2 şahsın müştekiye ait binaya birlikte girdiği ve çıktıklarının tespitine rağmen sanık hakkında TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması sureti ile eksik ceza tayini,

2-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,