Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/2421 K.2020/11971

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...’nın temyiz isteminin haklarında beraat kararları verilen sanıklar ..., ..., ..., ..., .... ..., ... ve ... aleyhine olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I- Katılan ...’nın sanık ... hakkında hırsızlık suçundan, sanıklar ... ve .... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan verilen beraat kararlarına ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılan ...’e ait aracın 24/02/2014 günü çalınması ve daha sonra bu aracın suç eşyası olduğu bilinerek satın alınması veya kabul edilmesi suçlarına ilişkin olarak sanık ... hakkında hırsızlık suçundan ve sanıklar ... ve .... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan verilen beraat kararlarına yönelik olarak katılan ...’nın suçtan zarar görmediği ve temyize hakkı bulunmadığından, katılan ...’nın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

II- Katılan ...’nın sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan, sanıklar ..., ... ve ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan verilen beraat kararlarına ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

III- Sanıklar ..., .... ve ... hakkında hırsızlık suçundan, sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Hüküm tarihinde farklı yargı çevresinde bulunan... T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...’in duruşmadan bağışık tutulma talebi bulunmadığı halde, hükmün açıklandığı 09/07/2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

2- Sanıklar İbrahim, ...ve Sunay’ın aşamalardaki savunmalarında, üzerlerine atılı katılan ...’e ait otomobilin 24/02/2014 günü Karacasu ilçesinden çalınması suçunu kabul etmedikleri, katılan ...’e ait aracın çalınma anını ve olay yerini gösteren net bir kamera görüntüsünün bulunmadığı,

ilçe mobese kamera kayıtlarından, olay gecesi, katılan ...’e ait aracın çalındığı sırada park halinde bulunduğu sokak yönüne doğru beyaz renkli bir aracın geçtiği, daha sonra katılan ...’e ait olduğu değerlendirilen aracın Tavas Caddesinden Tavas istikametine doğru gitmesinden 2 dakika sonra faillerin kullandığı değerlendirilen beyaz renkli aracın aynı istikamete doğru gittiği tespit edilmekle birlikte, bahse konu beyaz renkli aracın plakasının okunamadığı ve aracın sanıklarca suçta kullanılıp kullanılmadığının tespit edilemediği,

getirtilen HTS kayıtlarından sanıklar İbrahim ve Doğan’ın telefonlarının olay günü Karacasu ilçesinden sinyal vermelerinin dışında, sanıklar İbrahim, ...ve Sunay’ın üzerlerine atılı katılan ...’e yönelik hırsızlık suçunu işlediklerine ilişkin mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden sanıkların atılı suçtan beraatleri yerine, yazılı biçimde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

3- Sanıklar İbrahim, ...ve...hakkında katılanlar ...’ya ait 09 H 1164 plakalı traktör ve römorkunun ve katılan ...’a ait 18 AD 756 plakalı traktörün 27/02/2014 günü çalınması suçlarına ilişkin olarak, katılanların beyanları ve dosya kapsamına göre, her iki hırsızlık suçunun anahtarla ya da diğer bir aleti anahtar gibi kullanarak kilit açmak suretiyle gerçekleştirildiğine ilişkin herhangi bir delilin bulunmaması nedeniyle sanıkların eylemlerinin ayrı ayrı TCK’nun 142/1-e. maddesi kapsamında kaldığı belirlenmekle;

mahkemece hükmün esasını oluşturan kısa kararda, sanıklar hakkında her iki katılana yönelik olarak ayrı ayrı TCK’nın 142/1-b. maddesi ile uygulama yapıldığı halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında katılan ...’e yönelik olarak aynı Kanun’un 142/2-d. maddesiyle, katılan ...’e yönelik olarak ise aynı Kanun’un 142/1-e. maddesiyle uygulama yapılıp, suç adlarının kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçu olduğu belirtilip,

gerekçeli kararın gerekçe kısmında ise sanıkların eylemlerinin TCK’nın 142/2-d. maddesinde belirtilen taklit anahtarla kilit açmak suretiyle hırsızlık suçunu oluşturduğu belirtilerek ve katılan ...’a yönelik hüküm yönünden katılanın ismi kısa kararda ... olarak belirtildiği halde gerekçeli kararda ... olarak belirtilerek hükümlerin karıştırılması ve kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye neden olunması,

4- Sanık ... yönünden, hükümden sonra 24/10/2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5- Hakkında lehe hükümlerin uygulanmasına dair talebi bulunan sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 50/1. maddesi gereğince sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumları, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınıp, hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, aynı maddede sayılan seçenek yaptırımlara çevrilip çevrilmeyeceğinin değerlendirilmesi ve aynı Kanun’un 51. maddesi uyarınca, sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması karşısında,

suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği dikkate alınıp tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek cezasının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, “şartları oluşmadığından” şeklindeki yeterli olmayan gerekçe ile TCK’nın 50. ve 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına dair karar verilmesi,

6- Sanık ...’un adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan ...

8. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/07/2010 tarihli ve 2010/27 Esas, 2010/486 Karar sayılı ilamı uyarınca verilen 10 ay hapis cezasının TCK'nın 141/1. maddesi uyarınca basit hırsızlık suçundan verilmiş olduğu, bahse konu suçun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak,

yapılacak uyarlama yargılaması sonucunda uzlaşmanın sağlanması halinde bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki TCK'nın 142/2-d. maddesi uyarınca verilmiş 2 yıl 11 ay hapis cezasını içeren ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/06/2009 tarihli ve 2008/353 Esas, 2009/280 Karar sayılı ilamın tekerrüre esas olduğu ve daha ağır cezayı içermesi nedeniyle bu mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

7- Sanık ...’ın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan... Asliye Ceza Mahkemesinin 25/03/2008 tarihli ve 2007/38 Esas, 2008/130 Karar sayılı ilamı uyarınca verilen 1 yıl hapis cezasının TCK’nın 157/1. maddesi uyarınca basit dolandırıcılık suçundan verilmiş olduğu, bahse konu suçun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamına alındığı ve yapılacak uyarlama yargılaması sonucunda uzlaşmanın sağlanması halinde bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı nazara alınarak, anılan ilamın tekerrüre esas olup olmayacağının uyarlama yargılaması neticesine göre değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

8- Kabule göre de ;

Sanıklar .... ve...hakkında katılan ...’e ait otomobilin 24/02/2014 günü çalınması suçuna ilişkin olarak, dosya kapsamında hırsızlık suçunun anahtarla ya da diğer bir aleti anahtar gibi kullanarak kilit açmak suretiyle gerçekleştirildiğine ilişkin herhangi bir delilin bulunmaması nedeniyle sanıkların eyleminin TCK’nun 142/1-b. maddesi kapsamında kaldığı belirlenmekle;

mahkemece hükmün esasını oluşturan kısa kararda, sanıklar hakkında TCK’nın 142/1-b. maddesi ile uygulama yapıldığı halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında aynı Kanun’un 142/2-d. maddesi ile uygulama yapılıp, suç adının kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında taklit anahtarla kilit açmak suretiyle hırsızlık suçu olduğu belirtilip,

gerekçeli kararın gerekçe kısmında ise sanıkların eyleminin TCK’nın 142/1-e. maddesinde belirtilen kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu belirtilerek ve katılan isminin kısa kararda ... olarak belirtildiği halde gerekçeli kararda ... olarak belirtilerek hükümlerin karıştırılması ve kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye neden olunması,