KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2020/26515 E., 2022/2795 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Şubat 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Gerekçeli karar başlığında haklarında katılma kararı verilen ... ve ...'ın müşteki olarak belirtilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş,5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
I- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre O yer Cumhuriyet savcısının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak ;
1-Katılan ...'ın soruşturma evresinde alınan ifadesine, olay yeri görgü tespit ve basit kroki içeriğine ve yakalama tutanağı içeriğine göre sanığın hırsızlık eylemini gerçekleştirdikten sonra suçun işlendiği fabrikadan ve etrafının çevrili olduğu bahçeden çıktıktan sonra Ulukavak sokak üzerinde yakalandığı nazara alındığında eylemin tamamlandığı gözetilmeden yazılı şekilde teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,
2- Hırsızlığa konu 650 TL paranın sanık tarafından kendi rızasıyla soruşturma evresinde teslim edildiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanmasında zorunluluk bulunması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2020/26515, K. 2022/2795, 22 Şubat 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama