Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/26898 K.2022/9540

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen karar en son bildirdiği adresinde annesine 12/11/2015 tarihinde tebliğ edilmiş ise de, sanığın tebliğ tarihinde askerde olduğu anlaşıldığından öğrenme üzerine sanığın temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan inceleme neticesinde;

Müştekiye ait halk otobüsünün sürgülü camı açılarak içinden hırsızlık yapıldığı olayda, dosya içerisinde mevcut olan 05.05.2014 tarihli raporda, sanığın aracın sürgülü camının iç yüzeyinde parmak izinin çıktığının tespit edildiği, ancak sanık atılı hırsızlık suçunu işlemediğini, söz konusu halk otobüsüne yolcu olarak bindiğini, bu sebeple parmak izinin çıkmış olabileceği yönündeki aşamalarda değişmeyen savunmasının aksine, yüklenen suçu işlediğine ilişkin, mahkumiyetine yeterli, kesin, inandırıcı ve hukuka uygun delil bulunmadığı, gözetilmeden beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,