Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/29089 K.2022/9214

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Konut dokunulmazlığının ihlali suçunun, gerekçeli karar başlığında iş yeri dokunulmazlığının ihlali olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanığın adli sicil kaydında yer alan, Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/711 Esas, 2014/111 Karar sayılı ve 20/02/2014 tarihinde kesinleşen ilamına konu TCK’nın 151/1. maddesi gereğince mala zarar verme suçundan doğrudan verilen 2000 TL adli para cezasının hüküm tarihinde miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK'un 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olması nedeni ile tekerrüre esas alınamayacağı, yine adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas nitelikte sabıkasının bulunmaması nedeniyle sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,