Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/31012 K.2021/3497

Hırsızlık suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143/1, 35. maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/02/2020 tarihli ve 2019/726 esas, 2020/163 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 13/10/2020 gün ve 12619-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/10/2020 gün ve 2020/93143 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143/1, 35. maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/02/2020 tarihli ve 2019/726 esas, 2020/163 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

18/6/2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanunun 63 üncü maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143/1. maddede yer alan “Üçte birine kadar” ibaresinin “Yarı oranında” şeklinde değiştirilmesi karşısında, sanığın 28/03/2012 tarihli eylemi nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b maddesi uygulanmak suretiyle tespit edilen 2 yıl hapis cezasından, anılan Kanun'un 143. maddesi gereğince 1/3 oranında yapılan artırım sonucunda 2 yıl 8 ay hapis cezası yerine, 1/2 oranında yapılan artırım sonucunda 3 yıl hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan ve lehe olan 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca "Hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesi hâlinde, verilecek ceza üçte birine kadar artırılır." hükmü gözetilmeden, yazılı şekilde ½ oranında arttırım yapılarak fazla ceza tayin edilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (KÜÇÜKÇEKMECE) 20. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 18.02.2020 tarihli ve 2019/726 Esas, 2020/163 Karar sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle;