Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/31013 K.2021/3495

İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan suça sürüklenen çocuk ...'nun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/2 ve 31/3. maddeleri uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu 4. Çocuk Mahkemesinin 19/04/2018 tarihli ve 2018/240 Esas, 2018/355 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 14/10/2020 gün ve 12012-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/10/2020 gün ve 2020/93133 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan suça sürüklenen çocuk ...'nun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/2 ve 31/3. maddeleri uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu 4. Çocuk Mahkemesinin 19/04/2018 tarihli ve 2018/240 Esas, 2018/355 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosyada bulunan adlî sicil kaydına göre, suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet kaydı bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesindeki “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası,

birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” hükmü uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Dosya kapsamına göre, İstanbul Anadolu 4. Çocuk Mahkemesinin 19/04/2018 tarihli kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyet kararı verildiği, suça sürüklenen çocuğun 10/01/2019 tarihinde kararı istinaf ettiği, suça sürüklenen çocuğun bu dilekçesi üzerine mahkemenin dosyayı istinaf yasa yoluna göndermediği ve bu dilekçe üzerine istinaf talebinin reddine karar verdiğine dair ek kararın da dosyada bulunmadığı anlaşıldığından,