Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/31659 K.2020/15647

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 15/04/2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 01/10/2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, 24/02/2004 günü gece vakti müştekiye ait ikamete açık olan pencereden girip hırsızlık yapması şeklindeki eylemine uyan 765 sayılı TCK.nın 492/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Yasa'nın 102/4. maddeleri ile 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143 ve 66/1- e. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasanın 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık asli zamanaşımının,

sanık hakkındaki zamanaşımını kesen ilk mahkumiyet kararının verildiği 26/07/2005 tarihinden ikinci mahkumiyet kararının verildiği 19/02/2019 tarihine kadar geçtiği gözetilmeden yargılamaya devamla sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,