Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/33395 K.2021/7198

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141, CMK'nın 34/1, 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, suça sürüklenen çocuğun suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün neden açıklandığına ilişkin gerekçeyle yetinilip yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma kararından önce kurulan 24/04/2012 tarihli ilk hükümde hükmolunan hapis cezasının TCK’nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi ve hükmün sadece suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 08/09/2014 tarihli, 2013/30026 Esas, 2014/20102 Karar sayılı ilamıyla yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verildiğinden bahisle kararın bozulması karşısında,

her ne kadar bozmadan sonra kurulan 25/11/2014 tarihli kararda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi nedeniyle ihbardan sonra yapılan yargılama neticesinde hapis cezasının ertelenmesine yasal olanak bulunmamakla birlikte, bozma öncesindeki erteleme kararının suça sürüklenen çocuk lehine kazanılmış hak oluşturduğu nazara alınarak suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen hapis cezasının ertelenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,